Arturia PolyBrute - 6-głosowy syntezator analogowy
Cyfrowo sterowany syntezator analogowy łączący kilka VCO i VCF z zaawansowaną matrycą modulacji, sekwencerem i arpeggiatorem.
PolyBrute jest instrumentem sześciogłosowym, a więc oferuje największą polifonię w tym przedziale cenowym. Jest też dwubrzmieniowy, pozwalając jednocześnie generować dwie różne barwy, tu określane jako A i B. Niemal każdy parametr, z kilkoma wyjątkami, może być osobno przypisany do barwy A i barwy B, między którymi można przechodzić w sposób płynny z wzajemnym przenikaniem się parametrów (morfing). Jeśli zatem masz oscylator odstrojony 12 półtonów w dół w trybie A oraz 12 półtonów w górę w trybie B, to zamiast słyszeć stopniowe wyciszanie jednego i jednoczesne zgłaśnianie drugiego, morfing pozwoli uzyskać płynne przejście wysokości dźwięku między tymi dwoma tonami.
Matryca modulacji jest tu mniejsza niż w MatrixBrute, ale oferuje podobne możliwości w zakresie definiowania przypisania modulatorów, przełączania presetów i sterowania pracą sekwencera.
Ponieważ do zmiany stanów A i B, Poly Brute używa obrotowego regulatora, a nie przełącznika, edycja dźwięków nie jest jedynie kwestią wyboru jednego lub drugiego brzmienia. W skrajnych położeniach regulatora po stronie A lub B, ustawianie parametrów oddziałuje jedynie na wybrane brzmienie, ale każda pozycja pośrednia oznacza, że edycja dokonywana jest proporcjonalnie, z idealną równowagą wartości w środkowym położeniu. To sprawia, że w niektórych przypadkach ustawianie brzmienia może być mało oczywiste – łatwo bowiem o niewłaściwe ustawienie oscylatora lub filtru, jeśli zapomnieliśmy wcześniej sprawdzić ustawienie regulatora morfingu. Na szczęście Arturia wyposażyła instrument w szereg narzędzi przyspieszających pracę nad przypisywaniem brzmień do stanów A i B, w tym funkcje zamiany lub powielania barw bez względu na aktualne ustawienie Morph.
Każdy preset PolyBrute oferuje własne tryby A i B, ale można mieszać je w ramach różnych presetów. Może to być bardzo inspirującym sposobem poszukiwania własnego brzmienia. Oprócz standardowego, 6-głosowego trybu Morph, PolyBrute udostępnia też funkcje budowy warstw i podziału klawiatury. W dwuwarstwowym trybie Layer polifonia staje się 3-głosowa, a gałką morfingu definiujemy równowagę poziomu między warstwami. W trybie Split, dwie barwy można przypisać do stref klawiatury z uwzględnieniem szeregu różnych konfiguracji głosów.
Efekty w syntezatorze są cyfrowe i bazują na niektórych algorytmach pochodzących z wtyczek Arturii oraz syntezatora wirtualnego Pigments.
Taki sposób konstrukcji silnika syntezy sprawia, że wiele parametrów brzmieniowych, które zmieniamy za pomocą przełączników lub suwaków, można przypisać do regulatorów obrotowych, co daje możliwość płynnego przechodzenia między ustawieniami. Dla przykładu, oscylatory mają parę obrotowych manipulatorów definiujących proporcje między sygnałami piłokształtnym, trójkątnym i prostokątnym. Są także regulatory obrotowe umożliwiające przenikanie parametrów synchronizacji i wzajemnej modulacji oscylatorów. Z kolei w sekcji filtrów, moduł Steinera oferuje regulator dający możliwość płynnego przejścia między trybami dolno-, górno - i pasmowoprzepustowym.
Wspaniale prezentuje się też sekcja efektów. Mamy tu trzy moduły efektów cyfrowych obejmujących algorytmy modulacji, echa i pogłosu. Ich jakość jest wysoka, a wiele z nich bazuje na algorytmach dostępnych we wtyczkach Arturii i syntezatorze Pigments. To sprawia, że brzmienie PolyBrute zdecydowanie wyróżnia się swoją masywnością i energią. Efekty mogą pracować zarówno w trybie szeregowym jak i wysyłkowym. Ten ostatni świetnie się sprawdza w przypadku algorytmów modulacji oraz w trybie morfingu do wprowadzania krótkich dźwięków zawierających pogłos lub delay. Jeszcze inną rzeczą wartą wypunktowania jest stereofoniczny efekt obrotowych głośników, z którego można skorzystać przy ustawianiu poszczególnych głosów PolyBrute w panoramie stereo, uzyskując wyjątkowo szeroki dźwięk.
PolyBrute został wyposażony zarówno w sekwencer jak i arpeggiator – dość typowe dla syntezatorów tej klasy, ale w tym wypadku wyjątkowo funkcjonalne. Sekwencer ma trzy ścieżki dla parametrów modulacji, które tą drogą można automatyzować. Korzystając z przycisków matrycy modulacji można też programować akcenty i płynne przejścia między dźwiękami. Interesująco przedstawia się Motion Recorder pozwalający rejestrować zmiany dowolnego manipulatora, a następnie wyzwalać je każdą kolejną nutą, w pętli lub jednorazowo. Może to znakomicie zadziałać zarówno z prostymi parametrami, jak częstotliwość odcięcia filtru czy jego rezonans, jak i w przypadku automatyzacji całych zestawów kontrolerów, jak gałka morfingu lub kontrolery ekspresji. Efekty potrafią być zdumiewająco zaawansowane, przypominając niekiedy ewoluujące sekwencje wytwarzane przez klasyczne syntezatory Korg Wavestation.
Powiększ zdjęcie, klikając lub przewijając
