Mikrofony

Mikrofony

Mikrofony


Ciężko jest wyobrazić sobie współczesny zespół muzyczny, który nie używa mikrofonów – chyba, że jest to zespół pozbawiony wokalisty. Ale nawet wtedy mikrofony często zaglądają wręcz muzykom do instrumentów, aby wzmocnić ich brzmienie. Studia do nagrań bez mikrofonów wyobrazić już sobie nie sposób, są one w nich jednym z najbardziej podstawowych sprzętów, bez których nie mogłyby po prostu funkcjonować. Do tego należy doliczyć sceny, estrady, studia telewizyjne... Mikrofony są wszędzie. A świat muzyki to przecież dopiero początek – urządzenia te wkradły się do bardzo wielu dziedzin naszego życia. Warto więc nieco bliżej przyjrzeć się temu, czym tak naprawdę jest mikrofon i na jakiej zasadzie działa.

Najprostsza definicja mikrofonu jest taka: to urządzenie do przekształcania fal dźwiękowych w energię elektryczną, która ma zasadniczo podobne charakterystyki falowe. Co ciekawe, mikrofony są w dzisiejszych czasach najczęściej instalowane na aparatach telefonicznych oraz smartfonach, jednak współczesne użycie nazwy "mikrofon" telefonów raczej nie obejmuje i dotyczy głównie innych odmian tego urządzenia.

Oprócz nadajników telefonicznych mikrofony są najczęściej stosowane w aparatach słuchowych, systemach rejestracji dźwięku (głównie magnetycznych i cyfrowych), dyktafonach i systemach nagłośnieniowych. Mikrofony są szeroko stosowane w systemach łączności, radiu lub systemach głośnomówiących. Bez tych urządzeń nie istniałaby telewizja oraz kino – albo byłyby one nieme jak w początkach kinematografii. No i znajdziemy je wszędzie we wspomnianej wcześniej branży muzycznej. Aby ocenić adekwatność różnych typów mikrofonów do konkretnych zastosowań, należy wziąć pod uwagę ich charakterystyki częstotliwościowe, charakterystyki kierunkowe, ich trwałość oraz koszt.

Jak działa mikrofon?

W mikrofonie fale dźwiękowe (zmiany ciśnienia akustycznego w powietrzu) są przekształcane w odpowiadające im zmiany prądu elektrycznego w dwóch operacjach, które odbywają się niemal jednocześnie. W pierwszej fala dźwiękowa uderza w elastyczną powierzchnię (membranę), powodując jej poruszanie się w tę i z powrotem w sposób odpowiadający ruchowi cząstek powietrza. W drugiej fazie membrana swym ruchem powoduje odpowiednią zmianę w wybranych właściwościach obwodu elektrycznego. W zależności od typu mikrofonu przesunięcie membrany może powodować zmiany rezystancji styku węglowego (mikrofon węglowy), w pojemności elektrostatycznej (mikrofon pojemnościowy), w ruchu cewki (mikrofon dynamiczny), przewodnika (mikrofon wstęgowy) w polu magnetycznym lub w skręcaniu i zginaniu kryształu piezoelektrycznego (mikrofon kryształowy). W każdym przypadku ruch membrany powoduje zmianę mocy wyjściowej. Odpowiednio zaprojektowany mikrofon może mieć wybraną charakterystykę kierunkową, których jest kilka. Mikrofon może będzie odbierać dźwięk głównie z jednego kierunku (charakterystyka jednokierunkowa), z dwóch kierunków (dwukierunkowa) lub mniej więcej równomiernie ze wszystkich kierunków (wszechkierunkowa).

Mikrofony a rejestracja muzyki
Umieszczenie mikrofonów jest prawdopodobnie głównym kryterium pozwalającym na oddzielanie "naturalnej" (lub "odtwórczej") od "kreatywnej" techniki nagrań orkiestr klasycznych na dużą skalę. W naturalnej konfiguracji mikrofony są umieszczane w optymalnych pozycjach w hali - często bezpośrednio nad dyrygentem - w celu odtworzenia efektu sali koncertowej lub efektu opery. W naturalnym układzie dyrygent odpowiada za balans instrumentalny i wokalny.

Niektóre firmy produkujące płyty wolą jednak zbliżać mikrofony do wykonawców - nazywa się to techniką zbliżonego nagrywania. Tutaj producent nagrań - generalnie z ostateczną aprobatą dyrygenta lub lidera - jest odpowiedzialny za balans, za wydobywanie konkretnych partii instrumentalnych lub wokalnych. Innymi słowy, producent bierze udział w interpretacji muzyki.

W niektórych przypadkach każdy wykonawca w grupie muzycznej otrzymuje swój własny mikrofon. W sesji nagraniowej symfonicznej z zamkniętymi mikrofonami można wykorzystać aż osiemnaście tych urządzeń: trzy na skrzypce, jeden na wiolonczele i basy (czasem po jednym na każdy), po jednym dla instrumentów dętych drewnianych, mosiężnych, kotłów, werbla i trójkąta, bębna basowego i cymbałów, czelesty lub harfy i solisty oraz od trzech do sześciu na chór. Kilka oddzielnych nagrań, czyli "ścieżek", z których każda zawiera wejścia kilku mikrofonów, generalnie wykonuje się w tym samym czasie, a producent musi zrównoważyć siłę tych różnych sygnałów wejściowych podczas sesji nagrywania. Do około 1960 roku używano zazwyczaj maszyn dwuśladowych. Do 1970 roku używano ośmiopasmowych rejestratorów, pozwalających na bardziej subtelne miksowanie kanałów podczas sesji montażowych po rzeczywistym nagraniu. W przypadku muzyki popularnej używa się czasem rejestratorów 16-ścieżkowych. W przypadku stereofonii wszystkie ścieżki nagrywania muszą być edytowane i miksowane, w celu uzyskania dwóch ostatnich kanałów. Producent muzyczny określa również stopień rozróżnienia między tymi dwoma kanałami, a podczas dramatycznych nagrań - na przykład opery - może pełnić rolę reżysera w kierowaniu wykonawcami.

Korzyści

  • Darmowa dostawa od 99zł
  • 14 dni na zwrot
  • Fachowe doradztwo przy wyborze
  • Towar od oficjalnego dystrybutora

Aktywne filtry

Darmowa wysyłka od 99 zł

14 dni na zwrot towaru

Ekspresowa gwarancja